آشتی کنان

در تواریخ سیستان آمده است:
وقتی که سپاهیان «قُتیبه»(سردارعرب)، سیستان را به خاک و خون کشیدند، مردی چنگ‌نواز، در کوی و برزن ِ شهر – که غرق خون و آتش بود – از کشتارها و جنایات «قُتیبه» قصّه‌ها می‌گفت و اشک ِخونین از دیدگان آنانی که بازمانده بودند، جاری می‌ساخت و خود نیز، خون می‌گریست… و آنگاه، بر چنگ می‌نواخت و می‌خواند:

«با این‌همه غم
                    در خانه ی دل
         اندکی شادی باید
                          که گاهِ نوروز است…»